Op zoek naar het perfecte brood

Nadat we pas verhuisd waren naar Genève misten we een aantal dingen uit België. Op het vlak van eten en drinken waren dat zelfs dingen die we eigenlijk nog eens niet zoveel gebruikten in België zelf: siroop, hagelslag, ice tea (ok, toegegeven, dat dronken we wel veel), salades voor op de boterham (kip curry en zo) …

Gelukkig betert dat na een tijd. Je geraakt de lokale producten gewoon, vindt alternatieven en leert andere smaken appreciëren. Zo ging dat ook toen we naar New York kwamen.

Maar er is één ding dat ik nog altijd mis. Eén ding dat ik nog altijd nergens gevonden heb. Heerlijk brood. Want het perfecte brood is voor mij blijkbaar Belgisch: zacht vanbinnen, een heerlijke korst (niet te zacht, niet te hard), de juiste maat en allerlei lekkere volkorensmaken.

Heerlijk perfect brood: een krokante korst met een zachte binnenkant. Nom nom nom ...

Heerlijk perfect brood: een krokante korst met een zachte binnenkant. Nom nom nom …

 

Verschillende broodculturen

In Genève waren de broden vooral klein. Daar had je ook veel donkere broden en werden ze vers gebakken, maar dus allemaal in een vreemd formaat. En dikwijls niet gesneden, want snijmachines zijn daar precies niet ingeburgerd.

Hier in New York vind ik echt niets dat volledig naar mijn goesting is. Hier kan ik kiezen tussen sponsbrood (superzacht) of meer ‘traditioneel’ brood, maar dan is de korst niet lekker en heeft de binnenkant een vreemde textuur. En alles is bijna voorverpakt.

 

Moeilijke zoektocht

Ik heb al verschillende merken geprobeerd en ben in verschillende supermarkten gaan zoeken. Maar ik heb nog altijd niet gevonden wat ik zocht.

Toen ik merkte dat de Pain Quotidien hier enorm populair is, dacht ik dat dat de oplossing was. “Yes! Eindelijk Belgisch brood!” Maar nee, ook dat was eigenlijk niet hetzelfde als wat ik zo graag eet.

Het juiste brood vinden is me hier dus nog niet gelukt. Mijn zoektocht gaat verder …

Advertenties

Ikea, voetbal en brunch

Gisteren was Hubbie jarig, maar ik had niets speciaal voorbereid (tsssss, en dat noemt zich dan een goede épouse). Zoveel ken ik hier nog niet om hem te verrassen en ik zou niet weten wat ik had moeten kopen, want we proberen zo weinig mogelijk nieuwe spullen te verzamelen. Uitslapen dan maar, daarna ontbijten en dan op het gemak verder wakker worden.

Onze gedachten waren vooral bij de verhuis maandag. Nog maar twee dagen! Misschien moesten we ons wat voorbereiden en lakens en handdoeken gaan halen en misschien ook al een matras, omdat die blijkbaar aan vervanging toe is. “Naar de Ikea dan maar?” “Oh ja, en dan kunnen we Zweedse balletjes eten.” Na een tramrit van een half uur en een wandeltochtje van tien minuten waren we er. Eerst naar het restaurant (gelukkige verjaardag!) en daarna op zoek naar lakens, handdoeken en een matras. Maar eigenlijk hadden we er op voorhand niet goed over nagedacht (hoe groot moet die matras zijn?, hoe groot is dat dekbed?), dus bleef het vooral bij kijken en zouden we wel terugkomen als we beter wisten wat we allemaal nodig hebben.

Dan maar terug en nog even langs de winkel (bier!). Daar hebben we – voor de eerste keer sinds we hier zijn – iemand Nederlands horen praten; echt Nederlands, geen Vlaams. Het was een vrouw die met drie kinderen aan het winkelen was en de twee oudsten waren elkaar een beetje aan het ambeteren. Tot de vrouw er genoeg van had en vrij luid riep: “Hou er nu mee op! Weet je wat jij niet hebt? Jij hebt helemaal geen tolerance!” Tolerance?

Terug op de studio hebben we verslag uitgebracht aan de families (skype is zo handig) en dan was er voetbal. Lyon tegen een ploeg uit derde klasse. In België interesseerde me dat niet en dat is niet veranderd door te verhuizen naar Genève, dus ik heb gelezen. Ik had vrijdag een boek gekocht om me bezig te houden op momenten dat het mooi weer is en ik op een terras kan zitten bijvoorbeeld. Het probleem is dat ik nooit zo lang kan wachten en dus heb ik dat ding in drie dagen uitgelezen. Het was dan ook geen klassieker, maar degelijke chick lit! (Going La La van Alexandra Potter; en om de taal te oefenen was ik al langer op zoek naar wat chick lit in het Frans en gisteren kwam ik ineens Bridget Jones tegen, voor CHF 1! Dat boek is nu van mij.)

Het was lekker warm vandaag, net zoals gisteren. We zijn de dag begonnen met een brunch in Le Pain Quotidien, om daarna naar Le Parc des Bastions te wandelen en te genieten van het groen en de warme zonnestralen. Dan zijn we op het gemak teruggewandeld naar de studio, hebben we wat administratie afgewerkt, gegeten en tv gekeken (Lewis gedubd in het Frans). Dadelijk pakken we onze valiezen, zodat we morgen kunnen uitchecken en verhuizen naar het nieuwe appartement. Heb ik al vermeld dat we er echt naar uitkijken?