Mijn schattigste cinema-ervaring ooit

– – –

Spoiler alert

In dit bericht beschrijf ik twee scènes uit de Pixar-film Inside Out. Als je de film nog wilt zien, kun je dit bericht dus beter niet lezen.

– – –

Pixar Inside Out

Vrijdag had Hubbie een dagje verlof. En omdat we al langer naar de film Inside Out wilden gaan kijken, leek dit ons de ideale gelegenheid. We hadden bovendien ontdekt dat er een cinema in de buurt was waar de tickets voor een ochtendvoorstelling goedkoper waren. Deal!

We waren nochtans niet helemaal op ons gemak. Ik bedoel, een volledige film lang in een zaal vol met kinderen doorbrengen? Was dat wel een goed idee? Maar dat bleek heel goed mee te vallen! Meer zelfs, het zorgde voor twee superschattige momenten …

 

O nee!

Het eerste was bij de scène waar Plezier en Bing Bong in de Memory Dump beland zijn. Wanneer Bing Bong zichzelf opoffert en daarna stilletjes uit het geheugen van Riley verdwijnt, hoorde je doorheen de zaal het schattigste stemmetje dat je je kunt inbeelden:

O nee, Bing Bong!

Je hoorde gewoon pure emotie in dat stemmetje. Het was zo vertederend, dat ik eigenlijk een beetje moest lachen (en ik niet alleen). En dat was niet zo erg, want daardoor kon ik mezelf tegenhouden om in tranen uit te barsten …

 

Echt waar!

Het tweede vertederende moment kwam wat later, nadat Plezier begreep dat Riley ook Verdriet nodig had in haar leven. Plezier zegt dan: “Ze heeft je nodig, Verdriet!” Waarop een kindje in de zaal antwoordde:

Ja, da ’s waar!

En weer werd een emotioneel moment daardoor wat gebroken. Maar het werd natuurlijk wel twee keer zo schattig :-)

 

Aanrader

Maar zelfs zonder de twee schattige kindjes, vind ik het een geweldige film. Het concept was mooi uitgebeeld, er zaten grappige dialogen in, emotionele momenten, spannende scènes … Mijn oordeel: een aanrader!

 

Hier nog eventjes de trailer en een van mijn favoriete scènes uit de film (in het Engels):