Mijn schattigste cinema-ervaring ooit

– – –

Spoiler alert

In dit bericht beschrijf ik twee scènes uit de Pixar-film Inside Out. Als je de film nog wilt zien, kun je dit bericht dus beter niet lezen.

– – –

Pixar Inside Out

Vrijdag had Hubbie een dagje verlof. En omdat we al langer naar de film Inside Out wilden gaan kijken, leek dit ons de ideale gelegenheid. We hadden bovendien ontdekt dat er een cinema in de buurt was waar de tickets voor een ochtendvoorstelling goedkoper waren. Deal!

We waren nochtans niet helemaal op ons gemak. Ik bedoel, een volledige film lang in een zaal vol met kinderen doorbrengen? Was dat wel een goed idee? Maar dat bleek heel goed mee te vallen! Meer zelfs, het zorgde voor twee superschattige momenten …

 

O nee!

Het eerste was bij de scène waar Plezier en Bing Bong in de Memory Dump beland zijn. Wanneer Bing Bong zichzelf opoffert en daarna stilletjes uit het geheugen van Riley verdwijnt, hoorde je doorheen de zaal het schattigste stemmetje dat je je kunt inbeelden:

O nee, Bing Bong!

Je hoorde gewoon pure emotie in dat stemmetje. Het was zo vertederend, dat ik eigenlijk een beetje moest lachen (en ik niet alleen). En dat was niet zo erg, want daardoor kon ik mezelf tegenhouden om in tranen uit te barsten …

 

Echt waar!

Het tweede vertederende moment kwam wat later, nadat Plezier begreep dat Riley ook Verdriet nodig had in haar leven. Plezier zegt dan: “Ze heeft je nodig, Verdriet!” Waarop een kindje in de zaal antwoordde:

Ja, da ’s waar!

En weer werd een emotioneel moment daardoor wat gebroken. Maar het werd natuurlijk wel twee keer zo schattig :-)

 

Aanrader

Maar zelfs zonder de twee schattige kindjes, vind ik het een geweldige film. Het concept was mooi uitgebeeld, er zaten grappige dialogen in, emotionele momenten, spannende scènes … Mijn oordeel: een aanrader!

 

Hier nog eventjes de trailer en een van mijn favoriete scènes uit de film (in het Engels):

 

Advertenties

Zombies in Genève

P1030834Een film kijken en tegelijkertijd genieten van het zicht op de verlichte Jet d’eau, in de aangename temperatuur van een zomeravond. Ik kan slechtere manieren bedenken om een zaterdagavond door te brengen …

In juli en augustus is hier een openluchtcinema, Cinetransat, waar je bijna elke avond gratis een film kan gaan kijken. En met je eigen dekentje, drinken en picknick is dat een goedkoop avondje uit.

De laatste tijd hebben we redelijk wat films gezien waarin zombies de hoofdrol speelden en Shaun of the dead leek ons dan ook een goede keuze.

P1030835De film begon “bij het vallen van de avond” (in de praktijk is dat ongeveer tien uur ‘s avonds) en toen we om half tien aankwamen, hadden zich al heel wat zombiefans verzameld in het park. We vonden nog een plaatsje aan de zijkant en waren klaar voor een paar uurtjes ontspanning.

P1030842Maar voor de film begon, kregen we nog een themakaraoke en natuurlijk paste er weinig beter bij dit thema dan Thriller van Michael Jackson. Het liedje werd gespeeld, de tekst werd op het scherm geprojecteerd en het publiek liet zich van zijn beste (kuch) kant horen.

Daarna begonnen dan eindelijk de zombieavonturen!

Ik vond het een goede film: het was meer een komedie die toevallig over zombies ging dan een echte zombiefilm (hoewel ik niet weet wat de definitie is van een echte zombiefilm, maar dat terzijde).

Tegen het einde vond ik het wel wat oncomfortabel om op de grond te zitten (mijn rug en benen begonnen te protesteren) en heb ik meer zitten wriemelen dan iets anders, maar dat kon me toch niet weerhouden om mijn aandacht op de film te houden. Zo goed was ‘m wel.

2013 07 23 - Perle du LacAlleen moet iemand me toch eens uitleggen waarom mensen naar een cinema komen om dan heel de film lang te babbelen. Het park is echt groot genoeg om ergens anders te keuvelen, waarom dan de rest van het publiek irriteren met een ellenlang discours – en nog eens niet fluisterend; niet dat dat beter zou zijn, maar goed, dat weer maar eens terzijde.

Het was in ieder geval een fijne ervaring en het lijkt me voor herhaling vatbaar. Misschien dat ik dan wel een klapstoeltje meeneem voor wat meer comfort, maar dat zien we dan wel weer.

Feestjes en andere sociale aangelegenheden

Het voorbije weekend zaten we opnieuw in België. Ik denk dat we eens moeten beginnen airmiles te sparen …

 

Filmfreaks

Donderdag vertrokken we en alles is goed verlopen: geen vertraging, geen teenongelukken … We hadden een hotel in Antwerpen geboekt en daar gingen we dan ook rechtstreeks naartoe nadat we in Brussel geland waren. (Het hotel is trouwens een aanrader: Sandton Eden, dicht bij het Centraal Station en toen wij boekten goedkoper dan het Ibis Budget Hotel.)

IMG_0522

World War Z en Indespicable Me 2. Achter elkaar. Soms mis ik Antwerpen …

Tegen de tijd dat we ingecheckt waren en onze kamer geïnspecteerd hadden was het ongeveer zeven uur. We wilden de avond niet op onze kamer doorbrengen, dus begaven we ons naar een van onze favoriete plekjes in ’t Stad: de UGC. Eerst lekker gegeten en daarna nog eens twee films verorberd.

 

 

Vriendjes

De volgende dag hebben we eerst een minibezoekje gebracht aan mijn ex-collega’s. Niet dat dat er veel waren: op een vrijdag in de zomervakantie is de kans natuurlijk groot dat er heel wat mensen verlof hebben.

P1030749

Njam.

In de namiddag hadden we afgesproken met een vriendin van ons. En dat lijkt misschien niet zo speciaal, maar je moet weten dat zij in Panama woont. En dat de kans klein is dat we beiden tegelijkertijd in België zijn. Maar dat weekend was het lot ons goedgezind en konden we uitgebreid bijpraten.

’s Avonds namen we de trein richting Hasselt en wat een verrassing toen we afstapten: een andere vriendin had op dezelfde trein gezeten! Het was natuurlijk jammer dat we dat niet op voorhand wisten, anders hadden we een uur kunnen babbelen. Dat is dan maar een kwartier geworden op het perron.

 

Bakken en braden

P1030756

Zomergevoel …

De weersvoorspellingen hadden mooi weer beloofd voor het weekend en de keuze voor een zaterdagactiviteit was dan ook gauw gemaakt: bbq’en!

Familie en vrienden werden uitgenodigd en de voorspellingen kregen gelijk. We konden zalig buiten spelen, babbelen en genieten. Het was fantastisch.

 

 

Hiep hiep …

En toen was het feesten nog niet gedaan, want de volgende dag stond er alweer iets anders op het programma: de veertigste huwelijksverjaardag van mijn ouders. Dat moest natuurlijk gevierd worden!

Daarom gingen we met nog meer familie allemaal samen eten. Een succes, want het was lekker en ik heb met bijna iedereen kunnen babbelen. Ik ben opnieuw up-to-date met hun verhalen en zij met mijn avonturen.

Ik heb er echt van genoten. Het deed deugd om iedereen terug te zien.

 

Goed nieuws

Maandag gingen we opnieuw naar huis (wij hebben onze kitties nodig hebben ons nodig!) en volgens mij is een reis nog nooit zo vlot verlopen. Alles sloot perfect bij elkaar aan: security, boarding, trein en tram. Zonder stress.

En om het helemaal compleet te maken lag er goed nieuws te wachten op ons beiden. Hubbie vond een brief waarin stond dat hij geslaagd is voor een cursus die hij een tijdje geleden gevolgd heeft en mijn werkpapieren zijn eindelijk volledig in orde:

C’est avec plaisir que nous vous accueillons comme membre de notre caisse de compensation.

Soms zit alles in het leven mee …

De cinema

Gisteren zijn we voor de eerste keer sinds we hier zijn naar de cinema geweest.

Nananananananana* BATMAN (thanks, Wikipedia)

De bioscoop het dichtste bij ons is in de winkelstraat en mag je gerust klein noemen met z’n drie zalen. Het meeste volk zat volgens mij dan ook in dezelfde zaal als ons, maar er was plaats genoeg, zelfs met de ‘verplichte’ open stoel tussen twee mensen die elkaar niet kennen…

De zeteltjes waren rood en kantelden een beetje naar achteren (heel comfortabel). Het scherm was niet gigantisch, maar groot genoeg om een mooi beeld te hebben. Het geluid stond ook niet overdreven hard, iets wat me in België de laatste keren echt stoorde.

Na de film was de zaal een slagveld; dat is blijkbaar overal hetzelfde. Tssss…

De film zelf is niet echt mijn genre, dus je gaat mij niet horen beweren dat het een fantastische film was. Het was ontspannend, meer moet dat niet zijn op een zaterdagnamiddag.

Er zat natuurlijk veel actie in de film, de verhaallijn liep zoals zo dikwijls (met wel een leuk twistje op het einde) en – spoiler alert – het einde was uiteraard happy.

Ik vind het altijd grappig hoe de personages in zulke actiefilms (of sci-fifilms) ineens zo onnozel spreken: een octaaf lager dan normaal en dan nog een beetje elektronisch vervormd precies. Ik zou niet meer bijkomen van het lachen, maar dit terzijde.

Het viel me op dat drie acteurs ook samen in de film Inception hebben gespeeld. Dat komt natuurlijk omdat ik die laatste film niet zo lang geleden nog op de tv gezien heb, dus het zat nog vers in mijn geheugen. Maar ook dit heeft verder niet veel te maken met Batman of de cinema-ervaring.

Oh ja, de prijs: CHF 38 ( EUR 31,5) voor ons twee. Dat zette de ervaring in België weer even in perspectief.

 

* Ik had ‘Tududududududu BATMAN’ geschreven, maar Hubbie zegt dat het ‘Nananananananana BATMAN’ is. Zoals ik al zei: het is niet echt mijn genre, dus wat weet ik er nu van?