Op zoek naar het perfecte brood

Nadat we pas verhuisd waren naar Genève misten we een aantal dingen uit België. Op het vlak van eten en drinken waren dat zelfs dingen die we eigenlijk nog eens niet zoveel gebruikten in België zelf: siroop, hagelslag, ice tea (ok, toegegeven, dat dronken we wel veel), salades voor op de boterham (kip curry en zo) …

Gelukkig betert dat na een tijd. Je geraakt de lokale producten gewoon, vindt alternatieven en leert andere smaken appreciëren. Zo ging dat ook toen we naar New York kwamen.

Maar er is één ding dat ik nog altijd mis. Eén ding dat ik nog altijd nergens gevonden heb. Heerlijk brood. Want het perfecte brood is voor mij blijkbaar Belgisch: zacht vanbinnen, een heerlijke korst (niet te zacht, niet te hard), de juiste maat en allerlei lekkere volkorensmaken.

Heerlijk perfect brood: een krokante korst met een zachte binnenkant. Nom nom nom ...

Heerlijk perfect brood: een krokante korst met een zachte binnenkant. Nom nom nom …

 

Verschillende broodculturen

In Genève waren de broden vooral klein. Daar had je ook veel donkere broden en werden ze vers gebakken, maar dus allemaal in een vreemd formaat. En dikwijls niet gesneden, want snijmachines zijn daar precies niet ingeburgerd.

Hier in New York vind ik echt niets dat volledig naar mijn goesting is. Hier kan ik kiezen tussen sponsbrood (superzacht) of meer ‘traditioneel’ brood, maar dan is de korst niet lekker en heeft de binnenkant een vreemde textuur. En alles is bijna voorverpakt.

 

Moeilijke zoektocht

Ik heb al verschillende merken geprobeerd en ben in verschillende supermarkten gaan zoeken. Maar ik heb nog altijd niet gevonden wat ik zocht.

Toen ik merkte dat de Pain Quotidien hier enorm populair is, dacht ik dat dat de oplossing was. “Yes! Eindelijk Belgisch brood!” Maar nee, ook dat was eigenlijk niet hetzelfde als wat ik zo graag eet.

Het juiste brood vinden is me hier dus nog niet gelukt. Mijn zoektocht gaat verder …

Een (niet zo) verborgen pareltje in NY

Zal ik hier ineens maar iets bekennen?

Eigenlijk zijn Hubbie en ik helemaal geen avontuurlijke mensen. En bovendien een beetje lui. Nee, wacht … Ik spreek enkel voor mezelf, dus niet oordelen over Hubbie. :-)

Maar we zijn het er wel allebei over eens dat het gewoon zonde zou zijn om in New York te wonen en níét buiten te komen om dingen te ontdekken. Dus heb ik me voorgenomen om elk weekend iets te plannen en een nieuw deeltje van de stad te ontdekken.

En eigenlijk ben ik wel trots dat ik kan zeggen dat dat tot nu toe heel goed lukt.

 

Wat een uitzicht!

En zo kwam het dat we twee weekends geleden in Long Island City naar een openluchtcinema zijn gegaan.

We waren uitgenodigd door een collega van Hubbie die ons wist te vertellen dat ‘Frozen’ op het programma stond. Verkocht! Dus wij gingen die zaterdag met een dekentje, wat chips en drinken over het water naar LIC.

En we waren meteen verkocht! Open ruimtes, frisse lucht, groen … en een uitzicht om uren naar te kijken!

Long Island City | View on Manhattan

 

Shhh, niet verder vertellen

Eerlijk gezegd wil ik dit deel van New York geheim houden, zodat het niet binnen de kortste keren overspoeld wordt door toeristen. Gelukkig heeft mijn blog maar een beperkt aantal lezers, dus de kans is klein dat ik de oorzaak ga zijn van een massamigratie. :-)

Maar goed, geniet gewoon even mee van het uitzicht …

LIC | View Manhattan

Long Island City | View Manhattan

Long Island City | Open air cinema

 

Een pareltje in New York …

Hoera, ons brandalarm werkt!

Pizza_ovenIk moet eerlijk toegeven dat we hier redelijk veel bestellen om te eten. Het is gewoon zo gemakkelijk, zeker als koken niet echt je favoriete bezigheid is … En soms schuiven we ook een diepvriespizza in de oven. Culinair misschien geen Michelin-ster waard, maar af en toe komt comfort nu eenmaal boven kwaliteit.

En zo ging het ook een paar weken geleden. Vrijdagavond, drukke week achter de rug, geen zin om te koken. Ik zette de oven op en wachtte tot die de juiste temperatuur bereikt had.

Maar voordat het zover was, werden we ineens verrast door een oorverdovende sirene: ons rookalarm.

Stress! Want het was zo luid, dat we dachten dat de bewoners van de 20e verdieping elk moment zouden gaan evacueren.

oh-noes-everybody-panicBovendien hing dat ding zo hoog tegen de muur, dat ik er niet aan kon. En tegen de tijd dat we een stoel genomen hadden en Hubbie een knopje had gevonden waarmee hij het ding tot stilte kon brengen, zat ik in paniekmodus.

Eens gekalmeerd zette ik de pizza’s in de oven. Ondertussen met de ramen open, zodat de rook kon verdwijnen. Maar die oplossing was blijkbaar niet voldoende, want vijf minuten later kregen we dezelfde serenade te horen!

Gelukkig wisten we toen waar het aan-uitknopje zat, zodat het maar een paar seconden duurde. Maar een derde keer leek me toch te veel van het goeie, dus toen heb ik de oven maar uitgezet en hebben we de pizza’s zo opgegeten (ze waren gelukkig zo goed als klaar, dus een voedselvergiftiging zat er niet in).

Maar ja, goed nieuws dus: ons rookalarm werkt! :-)

New York is tof … meestal dan toch

De eerste cultuurschokjes zijn voorbij. De verbazende contrasten en vreemde nieuwigheden vallen me soms niet eens meer op. Een vooruitgang dus, hoewel het nog wel een tijdje zal duren eer ik me helemaal aangepast heb.

Maar na bijna drie maanden in onze nieuwe thuisstad kan ik wel een kleine evaluatie maken, dacht ik. Dus hierbij mijn selectie van meest opvallende plusjes en minnetjes …

 

thumbs-up_uxrepo.comEen dikke duim voor:

 

  • vriendelijkheid

De mensen zijn hier echt wel vriendelijk. Zit je met een vraag? Heb je hulp nodig? Wil je gewoon eventjes over koetjes en kalfjes praten? Negen op de tien keer krijg je een positieve reactie.

 

  • levendigheid

Nee, om drie uur ’s nachts is het niet zo druk als om acht uur ’s morgens (toch niet in onze buurt), maar er is altijd wel iets of iemand on the move. Je hebt dus nooit het gevoel dat je als enige gek het waagt om op zondagochtend negen uur een voet buiten te zetten … Een leuke afwisseling met Genève.

 

  • late openingsuren

Winkels zijn hier laat open. Supermarkten, kledingwinkels, de lokale Kruidvat, alles. Hubbie is in onze eerste week om negen uur ’s avonds nog een schroevendraaier gaan kopen. En hoewel ik het soms erg vind voor de werknemers die zo laat of op zondag moeten werken, vind ik het echt wel handig wanneer ik het nodig heb.

 

 

Sad-face_icons8.comIk ben niet zo blij wanneer:

 

  • ik vijf minuten aan een slot moet prutsen, omdat ik elke keer vergeet dat de sloten hier naar de andere kant draaien;
  • ik continu ieder bedrijf moet bellen omdat ze hun leveringen niet fatsoenlijk kunnen afhandelen;
  • alle kleren vol statische elektriciteit hangen wanneer ik ze uit de wasmachine haal;
  • ik aan de kassa veel meer moet betalen dan ik in de winkel uitgerekend had, omdat ik vergeet dat hier de btw pas achteraf erbij geteld wordt.

 

Voorlopig is het dus nog fiftyfifty: ik vraag me de helft van de tijd af waarom ze hier nog altijd geen oplossing hebben gevonden voor sommige problemen, terwijl ik me de andere helft probeer in te beelden hoe ik ooit zonder sommige dingen heb kunnen leven.

Parken, pleinen en eilanden

Ondertussen zijn we al een paar dingen gaan bezoeken. Want dat moet natuurlijk als je hier dan toch woont :-)

En dus hebben we ondertussen foto’s van Central Park, Bryant Park, Roosevelt Island en Rockefeller Plaza.

Tadaaaa …

Central Park, nog niet helemaal groen, maar mooi om in te wandelen en beestjes te observeren:

Natuur in het midden van de stad

Natuur in het midden van de stad

 

Door de bomen de stad niet meer zien ... :-)

Door de bomen de stad niet meer zien … :-)

 

*nomnomnom*

*nomnomnom*

 

Het zit hier gewoon vol met schattige beestjes

Het zit hier gewoon vol met schattige beestjes

 

Roosevelt Island, met een prachtig zicht op Manhattan:

Met de kabelbaan tot op het eiland

Met de kabelbaan tot op het eiland

 

De brug tussen Manhattan en Roosevelt Island

De brug tussen Manhattan en Roosevelt Island

 

En het fantastische uitzicht op Manhattan (met veel geluk dat het zo mooi weer was ...)

En het fantastische uitzicht op Manhattan (met veel geluk dat het zo mooi weer was …)

 

Bryant Park, vlak bij de Public Library:

Moooooi ...

Moooooi …

 

Bryant Park_1

Prachtig weer, interessant uitzicht.

 

 

Rockefeller Plaza, waar ik mijn vlaggenkennis kon oefenen:

Malawi, Maleisië, Malediven ...

Malawi, Maleisië, Malediven …

 

Er valt natuurlijk nog veel meer te verkennen, maar dat komt nog wel. Dit was alvast een goed begin.

Kunt u dat eventjes herhalen?

Verhuizen naar New York. The Big Apple. The city that never sleeps. Geweldig nieuws natuurlijk, maar tegelijkertijd een beetje beangstigend. Want ik wist niets over de stad, was er nog nooit geweest. Het was een stap in het onbekende. Gelukkig was er één groot voordeel: ik zou geen problemen hebben met de taal.

Want mijn Engels is goed (veel beter dan mijn Frans): ik heb geen ondertitels nodig om films te volgen, geen woordenboek om boeken te lezen en ik voer moeiteloos gesprekken over uiteenlopende onderwerpen. Dat zat dus wel goed.

Dacht ik …

Repeat in English

In New York zijn er twee manieren om iets te zeggen: ofwel spreek je heel snel, ofwel mompel je. Mijn reactie op beide: “Kunt u dat eventjes herhalen, alstublieft?”

Niet dat die vraag helpt, want de tweede keer versta ik het meestal nog steeds niet helemaal. Zoals laatst toen onze doorman mij belde:

“Bablabablablababla.”

“Excuseer, kunt u dat herhalen?”

“Bablabablablababla.”

(korte stilte)

“Ok, bedankt!”

 

Ik had absoluut geen idee wat hij gezegd had en hoopte dat hij mij niet gevraagd had om iets te doen. Ik verwachtte wel een levering die dag, dus ik ging er maar van uit dat de chauffeur aangekomen was met mijn bestelling. Een paar minuutjes later bleek dat inderdaad zo te zijn …

Weer een lesje geleerd: het is niet omdat je Engels goed is, dat je ook de mensen van New York verstaat.

Chaos in de orde: waar is 4th Avenue?

Het stratensysteem in New York? Dat is heel gemakkelijk. Dat word je zo gewoon!

Daar was iedereen het blijkbaar over eens. En ze hadden eigenlijk wel gelijk: ik kan me hier ondertussen zonder problemen oriënteren … en ik kan niet eens fatsoenlijk kaartlezen!

En toch blijft er mij iets dwarszitten. Want als de infrastructuur dan zo mathematisch en logisch benaderd wordt, waarom klopt de nummering van de avenues dan niet?

Je hebt namelijk:

  • 1st Avenue
  • 2nd Avenue
  • 3rd Avenue
  • Lexington Avenue
  • Park Avenue
  • Madison Avenue
  • 5th Avenue
  • 6th Avenue
  • enz.

Waarom mag 4th Avenue niet meedoen?

Wel, 4th Avenue bestaat blijkbaar wel, maar dan blijft de vraag: waarom hebben ze Lexington en Madison er dan toch nog tussen gepropt?

Niet logisch, New York, niet logisch …