De laatste dagen in Genève

We zijn er! Meer zelfs: we zitten al bijna een week in New York … Alles is gelukkig vlot verlopen (daarover meer in een volgende post), maar ik wil je ook nog even laten weten hoe we onze laatste dagen in Genève doorgebracht hebben.

 

Paniekaanval

Eigenlijk waren de laatste twee weken nogal stresserend. Een overzicht:

  • De contactpersoon van onze régie (het bedrijf dat zich met de verhuur van het appartement bezighoudt) liet tot vijf dagen voor vertrek niets van zich horen, dus we wisten niets over een mogelijke volgende huurder.
  • De sociale verzekering deed moeilijk om mijn werkdossier af te sluiten en ik moest een administratieve vicieuze cirkel doorlopen om alle papieren in orde te krijgen. (En eigenlijk weet ik nog steeds niet of alles wel in orde is …)
  • De klantenservice van sommige bedrijven was bedroevend, dus ik heb mijn zen-capaciteiten wat kunnen trainen.
  • We hebben op minder dan drie jaar tijd toch weer een hele hoop rommel verzameld, waardoor inpakken meer tijd in beslag nam dan ik voorzien had.

 

Op zaterdagavond – de dag voor we vertrokken – zijn we dus nog lang bezig geweest met de laatste spullen in dozen te doen en naar de kelder te brengen. En omdat we de nacht ervoor niet veel geslapen hadden (afscheidsfeestje bij vrienden, dus het was voor het goede doel), kreeg ik rond middernacht een kleine inzinking …

Ik zie het niet meer zitteeen! We moeten nog zoveel doen, we gaan nooit gedaan krijgen! Waarom dachten we ook weer dat dit een goed idee was?

(Vermoeidheid doet wat met een mens …)

 

Au revoir

Maar uiteraard is alles gelukt (hadden we een andere keuze?) en het was ook niet allemaal kommer en kwel. Want zoals vermeld, zijn we vrijdag nog gaan eten en ook zaterdag hebben we tijd kunnen doorbrengen met enkele goede vrienden. Maar ik ben er zeker van dat het geen afscheid was, wel een ‘tot ziens’.

 

Conclusie van ons Genève-verhaal? We hebben fantastische nieuwe vrienden gemaakt, een tweede keer verhuizen is moeilijker dan ik verwacht had en de stad is administratief níét zo goed geregeld als iedereen denkt. Maar alleen het eerste is belangrijk …

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s