Het polonaisegevoel

Ik zal beginnen met wat persoonlijke informatie: ik haat boodschappen doen. De supermarkt is voor mij een noodzakelijk kwaad, waar ik zo weinig mogelijk tijd wil spenderen. Ik heb daarom altijd een lijstje bij waarop de producten in dezelfde volgorde staan als ik ze tegenkom wanneer ik mijn vertrouwde route doorheen de rayons afwerk.

2014 02 15 - Foto supermarktOm die last te verminderen, koop ik sinds kort mijn boodschappen online. Nog steeds met een lijstje, maar zonder de stress van slenterende twijfelaars en loslopende zenuwpeesjes. Het enige waar ik voor moet zorgen is dat ik thuis ben op het moment dat ze komen leveren en dat ik voldoende centen in mijn portefeuille heb zitten om mijn waar overhandigd te krijgen.

Maar goed, daar wil ik natuurlijk geen hele blogpost aan wijden …

Bij de vorige bestelling was er iets misgelopen, een klein foutje maar. Ik had brokjes met lam besteld om Mika in zijn culinaire behoeften te voorzien, maar kreeg in de plaats twee pakken met kipsmaak. Vermits onze salontijger misschien mogelijks allergisch is aan dat type pluimvee, kan ik met die pakken niets doen. Dus ik wilde mijn geld terug. Of die pakken wisselen.

En dus stuurde ik een e-mailtje met de vraag wat hun advies was voor mijn klein probleempje. Uiteraard heel vriendelijk, want zoiets kan gebeuren en ik vond het helemaal niet erg. En zowaar, een dag later antwoordde de klantendienst me even vriendelijk dat ik de producten gewoon kon wisselen in mijn lokale supermarkt.

Kijk eens aan, wat een service. Goed voorbereid met mijn twee kattenbrokjeszakken en de afrekening in mijn tas, ging ik naar de winkel. Ik had nog een aantal kleinigheden nodig en stond na vijf minuten aan de kassa, waar ik mijn uitleg begon en vroeg of ik dan mocht ruilen alsjeblieft.

Nee, dat mocht niet. “Daarvoor moet je contact opnemen met de dienst van de onlinewinkel zelf.” “Mais j’ai fait ça en zij zeiden dat ik het hier mocht komen ruilen.” “Nee, dat hebben ze dan toch fout gezegd, want dat mogen wij niet zomaar. U kunt het beste opnieuw contact opnemen voor een andere oplossing.”

2014 02 15 - Foto polonaiseOp dat moment overviel me een soort polonaisegevoel. Ik kwam net van het kastje, ging richting muur, toen de stem van de dj door de boxen galmde: Changeeez! Terug naar het kastje.

En nu moet ik dus opnieuw een vriendelijke mail sturen. Met de vraag of de klantendienst misschien een voorstander is van dierexperimenten. En of ik dan maar proefondervindelijk moet ontdekken hoe de allergie van mijn viervoeter zich zal manifesteren. En dat ik eigenlijk helemaal niet van de polonaise hou.

Een gedachte over “Het polonaisegevoel

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s