Fleece in de zomer

Brrrr… (www.meteosuisse.admin.ch)

De temperaturen zijn aanzienlijk gedaald de laatste dagen en het regent bijna onophoudelijk, zodat de eilandjes in de rivier verdwenen zijn en het water opnieuw hoger staat. Goed nieuws voor de bomen, veronderstel ik. En een goed moment om te mijmeren over de hittegolfdagen een paar weken geleden, toen we bezoek uit België mochten verwelkomen.

Met een naambordje in mijn tas vertrok ik in de namiddag naar de luchthaven om er een vriendin op te pikken. Zij had haar tickets al geboekt nog voor we verhuisd waren, dus je kan je voorstellen dat het een evenement was waar we allebei naar uitkeken. De vlucht was vroeger dan voorzien geland, mijn naambordje miste zijn effect niet en na een knuffelsessie waren we onderweg naar ons thuis.

Het was donderdag, dus de dag erna moest Hubbie nog werken, wat betekende dat de wekker stond en we het niet te bont konden maken die avond. Maar zoals jullie ondertussen wel weten hebben we een perfect alternatief: ons balkon. En dat deed ook nu weer dienst als een gezellige ontspanningsruimte.

Heerlijk gezellig

Bij het ontwaken was het al lekker warm en de zonnecrème ging dus mee op pad. Onze eerste actie was een pleintje opzoeken waar we konden filosoferen en diepzinnige gesprekken voeren. Je moet namelijk weten dat mijn vriendin en ik in Antwerpen zo een pleintje hadden – het Hendrik Conscienceplein – en nu gaan we overal waar we komen op zoek naar een plaats met dezelfde atmosfeer. Uiteraard is er in Genève zo een plekje, waar we dan ook lange tijd vertoefd hebben.

Daarna zijn we naar de Jet d’eau geweest en door de wind konden we de aangename verfrissing van het koele water voelen. Bij 30 graden voelt dat heerlijk.

Iets later zaten we op het terras van The Spaghetti Factory in het oude centrum te genieten van een even verfrissende cocktail. Het eten liet niet lang op zich wachten en het smaakte prima. Een adresje om te onthouden.

Natuurlijk stonden er nog een aantal andere dingen op de planning, zoals la Treille en het plein van de VN, waar jammer genoeg geen fonteintjes waren, hoewel toen een kleine verfrissing meer dan welkom was. Een ijsje was dan een even goede keuze, maar dat wilden we eten op ‘ons’ pleintje. Ik heb al eens gehoord dat het ijs van Gelatomania het lekkerste is, maar in Carouge is er een andere zaak die ik wilde proberen: Bellamia. Veel smaken en volgens mij toch net iets beter. Oké, ze hebben geen popcornijs, of ace-ijs, maar hun straciatella smaakte naar meer.

Njam

’s Avonds zijn we iets gaan drinken in de buurt en hebben we heerlijk aardbeiensap gedronken in een wijnbar. Dit scoorde al goede punten bij mij: een wijnbar waar ze niet enkel de gewone frisdranken serveren, maar speciale vruchtensappen. En de eigenaar maakte het nog beter door zijn vriendelijkheid en de vermelding dat er in geen enkele wijn sulfiet zit (wat vooral punten scoorde bij Hubbie). Opnieuw een adres om terug naar toe te gaan.

Die avond heb ik ook ontdekt dat mijn vriendin een koudbloedig beestje is. Uiteraard koelt het in de latere uurtjes wat af en is het geen 30 graden meer, maar meer dan 20 lijkt me nog een aangename temperatuur om buiten te wandelen. Blijkbaar niet voor haar, want haar fleece is toen gebruikt geweest. Ik verklaarde haar voor gek, maar goed, ieder zijn eigen lichaamsregulatiesysteem, zeker?

Voor zaterdag had het weerbericht nog warmer weer voorspeld, waardoor het ons een goed idee leek om ons niet overdadig in te spannen. Daarom zijn we met handdoeken en een picknickmand vertrokken naar Genève Plage. Zwemmen, lezen, lunchen en niet verbranden waren de activiteiten van die namiddag.

En dan volgde de cruise van de zeemeermin: een tochtje rond het meer met de boot, waarbij uitleg over bezienswaardigheden werd gegeven in vijf talen.

La croisière de la Sirène van Swiss boat

We hebben veel dingen gezien, zoals villa’s en chateaus, maar ook de Mont Blanc…

Enkel zichtbaar bij helder weer

… en de zeemeermin. Hoewel die bedekt was met volk.

Zoek het meerminnetje

Die avond zijn we iets gaan eten in het populaire hamburgerrestaurant Inglewood en in de wijnbar hebben we daarna opnieuw een aardbeiensapje besteld. Hubbie had voor een blond biertje gekozen, dat naar zijn zeggen een fijne textuur had (doordat het niet gefilterd was), niet geraffineerd smaakte, maar wel lekker was.

We wisten dat er een feestje georganiseerd werd waar we misschien naartoe konden gaan, maar nietsdoen blijkt toch altijd vermoeiender dan gedacht en daarom zijn we maar thuis gebleven. En hebben we tot ’s nachts nog kunnen lachen en keuvelen.

De volgende dag was het jammer genoeg gedaan met de pret, want dat was de dag van de terugreis. Gelukkig was die niet vroeg en konden we nog uitslapen. Na een stevig ontbijt hadden we voldoende energie om de tocht naar de luchthaven in te zetten en daar het geweldige gezelschap van de voorbije dagen uit te wuiven.

Tot gauw.

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s