De Yvoorkust

Toegegeven, het is niet echt een kust, want het ligt aan het meer (en niet aan de zee) en het is wel degelijk Yvoor (niet te verwarren met Ivoor). Maar we zijn er toch maar mooi geweest.

Twee weekends geleden, meer bepaald, op uitnodiging van een collega van Hubbie. Die heeft ons met de auto opgepikt aan de VN, zodat we samen dit middeleeuws stadje konden bezoeken.

Yvoire ligt in Frankrijk, op ongeveer een half uur rijden van Genève.

De rit ging vlot, parkeren was geen probleem en iets later bevonden we ons tussen de rest van de toeristen en bewonderden we het oude karakter van de gebouwen en de prachtige ‘kust’.

   

We wandelden voorbij enkele winkeltjes, wat restaurants en ook een gebouw waar iets vermeld stond van een labyrinttuin (of is het een tuinlabyrint?). Tien euro toegang pour entrer le jardin des cinq sens. (Ach ja, we zitten in Frankrijk, hier tellen ze met die euro’s.) Het leek ons de moeite om te ontdekken.

Eenmaal binnen kregen we een korte inleiding over hoe de tuin/ het labyrint is opgebouwd en wat we allemaal mochten doen. In een notendop: het is een labyrint waar je niet in verloren kan lopen, maar waar je vrij van het ene stuk naar het andere kan wandelen, waarbij elk stuk een van de zintuigen ‘vertegenwoordigt’. Zo is er dus een geurtuin, een voeltuin, een hoortuin enzovoort.

Je mocht overal aankomen, alles ruiken, sommige dingen zelfs proeven, met één uitzondering: in de medische tuin stond een giftige plant die je niet mocht aanraken.

 

Het was fantastisch: perkjes vol met prachtige bloemen en planten, kleurrijk en intens geurend.

We zagen regelmatig appels hangen in de struiken;

sommige bloemen leken zacht, maar voelden eigenlijk hard aan;

andere planten leken dan weer gewoon, maar waren ongelooflijk zacht;

alles rook heerlijk (er was ook een plant die naar cola rook);

en ook vogels konden we adoreren.

Daarna zetten we de tocht verder naar Evian om te lunchen en tegen de late namiddag zijn we terug naar huis vertrokken. Naar het huis van de collega welteverstaan, waar we kennisgemaakt hebben met de vrouw en de zoon en waar we nog genoten hebben van een lekker stukje taart.

Een fantastische manier om een zondag te spenderen.

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s