Picknicken en “rodelbahnen”

Vrienden van ons (en hun zoontje) wonen in Duitsland en daardoor zagen we hun niet zo veel toen we nog in België woonden. Dat zal ook niet echt veranderen nu we hier wonen, maar het goede nieuws was dat zij op vakantie waren in Interlaken en dat was de perfecte kans om nog eens af te spreken. Ergens in het midden leek ons een goed idee en uiteindelijk kozen we voor Fribourg.

Voor ons was dit de eerste keer dat we de trein namen in Zwitserland. We hadden op voorhand onze tickets online gekocht en de uren van de trein opgezocht. Het was ongeveer 1,5 uur reizen en alles is perfect gelopen. Tram op tijd, trein op tijd, geen problemen onderweg … Zo kan het dus ook, NMBS!

Niemand van ons kende iets in Fribourg, dus vroegen we aan iemand lokaal wat informatie, zodat we aan onze tocht richting het oude centrum konden beginnen. Dat bleek niet zo moeilijk te zijn en ondertussen konden we wat bijpraten over al onze avonturen. In het Duits.*

Wat kan de wereld toch mooi zijn

Er was niet echt veel te beleven en bijna alle winkels waren toe (het was zondag), maar de gebouwen en kleine straatjes waren wel mooi. We zijn eerst iets gaan drinken op een terras en na het stadsplan geconsulteerd te hebben, beslisten we om te picknicken in een parkje vlakbij. We kochten wat brood en beleg (gelukkig was er een supermarktje open) en plaatsten ons aan een picknicktafel voor ons middagmaal.

On top of the world (in Fribourg)

Het kleintje van het gezelschap had al vlug ontdekt dat er een speeltuintje achter de hoek was en verhuizen was dus de boodschap. Daar hebben we nog een tijdje gezeten en gebabbeld tot we het tijd vonden om nog wat meer te ontdekken. Op de weg naar de picknickplaats hadden we gezien dat je ook nog een heel stuk omhoog kon, te ver om te voet te doen, maar gelukkig konden we een beroep doen op de auto. Een kwartiertje later zaten we te kijken naar een schitterend uitzicht.

Het was nog redelijk vroeg, dus we graag nog iets anders doen. Fribourg op een zondag hadden we wel gezien, dus wat dan? Naar een stadje aan een meer misschien? Yep, Schwarzsee, here we come. Die trip duurde een half uurtje en bij aankomst was er vrij veel te doen: er was een speeltuin, een rodelbahn, een kabelbaan, fietsen om te huren …

De mannen wouden per se op de rodelbahn; ik wist nog eens niet wat dat was, maar zag wel dat het hoog ging en had er mijn twijfels over. De mannen gingen het avontuur tegemoet, de vrouwen begaven zich met het kleintje naar de speeltuin. Na een tijdje stonden de twee enthousiaste avonturiers terug bij ons: “Dat is fantastisch leuk en je kan je snelheid volledig zelf bepalen want er staat een rem op.” Hmmmm, misschien dan toch maar?

Bewijs dat ik het effectief gedaan heb (anders geloven jullie me misschien niet)

Hier kan je een filmpje bekijken dat iemand gemaakt heeft op zijn tocht; ik heb eerder de remmen uitgetest tijdens mijn rit.

Daarna hebben we een glas melkzuur gedronken (jawel, Rivella heet dat drankje en het werd ons aanbevolen door ons gezelschap en we moesten raden wat het was; wij dachten appelen of zo, maar melkzuur stond niet tussen onze mogelijkheden) en dan was het tijd om naar huis te gaan. We hadden die dag al veel mooie uitzichten gezien en in de trein konden we nog wat verder genieten.

Het meer van een andere kant dan we gewoon zijn

Ook vanuit de trein

*Het was eigenlijk een mengeling van Nederlands en Duits. Enkel Nederlands zou even goed gegaan zijn, maar elke kans die ik kan krijgen om een andere taal te spreken is mooi meegenomen, dus ik koos voor Duits. Dat ging niet vlot, ik geef het toe, maar ik heb het geprobeerd.

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s