De jaarlijkse uittocht

De vakantieperiode is begonnen en dat houdt in dat mensen naar andere oorden trekken om zich te ontspannen. Zo lijkt het tenminste als we onze vrienden- en familiekring bekijken.

Twee weken geleden vrijdag zijn mijn ouders in de namiddag aangekomen, maar iets ervoor kon ik me ook verheugen op een bezoekje van een vriendin. Zij en haar man (en de hond) waren op weg naar Griekenland en met een kleine omweg konden ze wel eventjes een tussenstop maken in Genève.

Twee dagen ervoor had ik een e-mail gekregen en de eerste zin vroeg naar mijn plannen vrijdagmiddag. Ik dacht dat we zouden afspreken wanneer we een Skype-sessie konden houden, maar enkele regeltjes later werd duidelijk dat het tien keer beter zou worden: een ‘echt’ gesprek! En dus hebben zij die vrijdag ons appartement kunnen bekijken, enkele kattenharen op hun kleren kunnen verzamelen en hun hond kunnen laten snuffelen langs de rivier. Daarna zijn we gaan lunchen (en toen heb ik geleerd dat ik toch het beste wat cash geld in mijn portefeuille steek, want plastic geld nemen ze niet overal aan) en wat later waren ze opnieuw onderweg naar hun vakantiebestemming.

Vorige week zouden we normaal gezien gezelschap krijgen van Hubbie zijn broer en zijn vriendin, maar dat is jammer genoeg niet kunnen doorgaan. Dat houden we tegoed voor een andere keer.

Die donderdag was er toevallig een ex-collega van Hubbie in de buurt van Genève en dat konden we moeilijk laten voorbijgaan zonder af te spreken. De nodige regelingen werden getroffen en ’s middags waren we klaar om hen met open armen te ontvangen. Jammer genoeg zat het verkeer niet mee vanwege een ongeval en moesten we een tijdje langer wachten om hen te verwelkomen. Natuurlijk hebben zij ook de rondleiding gekregen van ons appartementje, waarna iedereen het unaniem eens was dat het dringend tijd was om te lunchen. Ondertussen kennen we hier een fijn adresje, waar we dan ook genoten hebben van een paar uurtjes op een terras in de schaduw.

Zij spreken beiden Frans, wat een goede oefening was voor mij, en tot mijn grote vreugde verstond ik bijna alles. Ik vond ook dat ik zelf redelijk goed uit mijn woorden geraakte en dat gaf een fijn gevoel.

Vrijdag kregen we telefoon van zowel Hubbie zijn mama als een van zijn vrienden om te vragen of het paste om wat tijd door te brengen dat weekend. Het familiebezoek hebben we op vrijdag en zaterdag kunnen plannen, de afspraak met onze vrienden op zondag. En daarover zal ik schrijven in de volgende blogposts :-)

Een gedachte over “De jaarlijkse uittocht

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s