Wandelweekend

Er stonden nog een aantal dozen met onze bezittingen in België, waarvan de inhoud ondertussen verdeeld is over het appartement en dat allemaal dankzij de verhuisdienst “Mama&Papa”. Het waren vooral boeken, zodat onze voorheen kale kast nu mooi gevuld is:

Woehoe! Opnieuw een gevulde boekenkast.

Acht dozen uitpakken neemt natuurlijk geen heel weekend in beslag, dus we hebben nog wel wat andere activiteiten ondernomen. Maar niet op vrijdag, dat hebben we rustig gehouden: op een terrasje iets gaan drinken en wat souvenirtjes gaan kopen.

Zaterdagochtend  was er geen wolkje aan de lucht en vertrokken we in zomeroutfit naar La Promenade de la Treille (ik wist gewoon dat we daar vlug opnieuw zouden vertoeven). Buiten het mooie uitzicht en de rustige atmosfeer zijn er nog twee andere elementen die dit een interessant plekje maken: een bank en een boom.

De langste van Europa of niet? Wie geeft het bewijs?

De houten bank die langs de promenade loopt, is daar geplaatst in 1767 en is de langste bank in Europa: 120 meter. In Marseille beweren ze dat daar de langste bank staat (eentje van twee kilometer), maar die is onderbroken en het ononderbroken stuk is nooit officieel gemeten. Voorlopig blijft de eer dus aan Genève.*

Prachtig!

De kastanjeboom die op deze plaats pronkt, is de officiële boom van Genève en kondigt elk jaar de lente aan. Van zodra het eerste blaadje verschijnt, wordt de datum in een register genoteerd: een traditie sinds 1818. De boom die er nu staat, is de derde in rij; de eerste werd gebruikt vanaf 1818, de tweede vanaf 1905 en deze sinds 1929. Hij heeft wel een beetje concurrentie, want in 1968 is er een kleine kastanjeboom geplant waarvan de gegevens ook zorgvuldig bijgehouden worden. Een keer werd de eerste knop al in december opgemerkt en sindsdien heeft het kleine broertje de bijnaam “gekke kastanjeboom”.*

Nadat we onze voeten wat hadden laten rusten op de langste bank van Europa, gingen we verder richting het oude stadscentrum. De temperaturen bleven klimmen en wandelen gebeurde daardoor op een rustig tempo. Uiteraard moesten we onszelf dan ook regelmatig hydrateren en de beste plaats om dat te doen was een terrasje, vonden we.

De Jet d’eau had vorige keer nogal een indruk achtergelaten en dat zou onze volgende stop worden. Onderweg kwamen we een interessant bordje tegen:

Okeeeeee!

Daar moesten we natuurlijk het fijne van weten, maar de fantasieën werden al gauw een teleurstelling. Met kleine lettertjes ertussen stond er “The naked truth about our waitresses is that they only flirt with you to get a better tip”. Jammer, dan maar verder naar een ander terrasje, waar iedereen een ‘ijsje’ bestelde.

Njam njam.

Volgende punt op het programma was Jonction, waar de rivier de Arve samenvloeit met de Rhône. Hubbie consulteerde eventjes een stadsplan en dacht dat het niet zo ver te voet was, een kwartiertje of zo. Na een half uur wisten we wel beter. We hadden de Rhône gevolgd om op onze bestemming te geraken en kwamen onderweg heel veel zonnekloppers tegen: bij mooi weer zoeken veel mensen blijkbaar verkoeling in de rivier om zich daarna te laten bakken in de zon.

Ik heb een foto genomen van de samenvloeiing, maar volgens mij geeft die het grote verschil niet goed weer, dus ik heb ook nog maar een andere foto op het internet gezocht.

Arve links, Rhône rechts

De Arve is de ‘vuile’ kant, vol zand en slib, en ontspringt in de Mont-Blanc om zich 95 kilometer later te verenigen met de Rhône.

We konden langs de kant van de Arve terugwandelen naar huis, maar dat leek toch te vermoeiend in de nog steeds drukkende hitte. De andere optie was dan de tram nemen, maar door een technische storing hebben we toch nog een heel stuk te voet moeten afleggen. Tegen die tijd waren we dat wel al een beetje gewoon en maakte een kilometer meer of minder ons niet meer echt uit.

Ik vreesde dat ik de volgende dag niet meer in staat zou zijn om fatsoenlijk te wandelen na de grote inspanning van de dag, maar dat viel verrassend genoeg goed mee. Zondagochtend zijn we gaan ontbijten en zijn we via de markt terug gewandeld… in de regen! Een half uurtje later zijn mijn ouders met hun lege verhuiswagen vertrokken richting België en zijn ze er ’s avonds veilig aangekomen. Alweer een geslaagd bezoek.

 

(* informatie uit Secret Geneva; uitgeverij: Jonglez)

4 gedachtes over “Wandelweekend

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s