Moet… appartement… vinden…

Gisteren had ik dus een afspraak met een immokantoor om de sleutels voor een appartement te gaan halen, zodat ik op mijn eentje het pand kon bezoeken. Mijn voorbereiding was gedaan (zie update zondag) en als er iets zou mislopen had ik altijd nog mijn twee plannetjes van de stad in mijn handtas. Oeps… Niet dus, zo kwam ik te weten toen ik halverwege was. Dan maar hopen op een goed geheugen (paniek, want mijn geheugen trekt op niks). Bleek dat mijn geheugen deze keer niet echt het probleem was, maar mijn onvermogen om mezelf te oriënteren. Dan maar aan een vriendelijke dame gevraagd waar ik moest zijn. Niet al te ver, ik moest enkel de straat oversteken. Meevaller.

In ruil voor mijn identiteitskaart kreeg ik dan de sleutels, zonder enige verdere uitleg. “Alles staat op het kaartje.” Oké dan. De weg naar het appartement was een makkie (wie heeft er een plannetje nodig?) en door de voordeur geraken ook. Maar dan! De lift zelf was duidelijk, maar het knopje om de lift op te roepen niet. Uiteindelijk toch de juiste knop gevonden en tot op de zevende verdieping geraakt. Op zoek naar appartement nummer 74. Jammer dat er nergens nummers op de deuren hingen! Verdekke toch. Uiteindelijk maar aangenomen dat het de deur was waar geen naamkaartje op hing. En jawel, de sleutel paste. Eerste overwinning.

De sleutel draaide ook, maar daar bleef het bij. Andere sleutel geprobeerd en ook die paste. Draaide ook en deed verder ook niets. Ik heb dan maar beide sleutels verschillende keren naar alle kanten gedraaid, tot er eentje ineens twee keer draaide. Hmmmm… De deur ging nog steeds niet open. Nog maar wat draaien en kracht uitoefenen, maar tevergeefs. Dan maar het immokantoor bellen.

Immo: “U zit toch op het juiste adres?”

Ik: “Ja hoor, nummer 79, zevende verdieping. Maar er hangen ook geen nummers op de deuren, dus ik weet niet goed welke ik moet nemen.”

Immo: “Dat aan de rechterkant als u de lift buitenstapt, dat zonder naamkaartje.”

Yes, goed gegokt.

Ik: “Ja, daar past de sleutel in, maar ik krijg de deur niet open. Ik krijg m twee keer gedraaid en dan stopt het.”

Immo: “Probeer eens met wat meer kracht.”

Ik: “Uuuuuhm, het lukt echt niet, hoor, ik heb al vanalles geprobeerd.”

Immo: “Dat is vreemd, want ik ben er vorige week nog geweest en toen ging dat nog. U bent de eerste die problemen ondervindt.”

Ondertussen kwam de buurvrouw buiten, dus heb ik het daar eens aan gevraagd. Zij wist het ook niet, maar stelde voor om het aan de conciërge te vragen. Ik hing ondertussen nog steeds aan de telefoon en bracht de dame van de immo op de hoogte.

Immo: “Maar de conciërge is op vakantie.”

Zucht. Ondertussen zat ik wel terug op het gelijkvloers, dus dan maar terug naar het zevende. Ik moest en zou het appartement zien!

Ik: “Ik zal nog wel eventjes verder proberen met wat meer kracht en ik bel wel terug als het niet lukt. Merci pour votre assistance.”

ImageHoe het juist gelukt is, weet ik nog altijd niet, maar opeens ging de deur open en stond ik in het appartement! Tweede overwinning. Het was een mooi, modern appartement, alleen wat klein. Ik heb de nodige foto’s genomen, een filmpje gemaakt (Hubbie moet ook op de hoogte blijven natuurlijk) en ben dan vertrokken. Ah ja, want mijn ‘bezoekrecht’ was van 08.00 u tot 10.00 u en het was ondertussen 09.20 u. En ik moest nog een half uur van het appartement terug naar het immokantoor met de bus.

In de lift besefte ik dat er ook nog een groot terras was op de achtste verdieping. Dat was een van de redenen dat ik dit appartement wou zien, dus terug naar boven. Op die verdieping waren ook vier deuren. Uiteraard ook zonder nummer. Alle deuren met alle sleutels geprobeerd, maar niets paste! Dit was zelfs geen kwestie van draaien of kracht, nee, er paste gewoon geen enkele sleutel. Toen heb ik het opgegeven en ben ik vertrokken. Met ook een duidelijke conclusie: mooi appartement, maar voor hetzelfde geld hebben we zaterdag een beter appartement gezien in een fijnere buurt.

Daarna ben ik nog naar een ander immokantoor gegaan (dat van het interessante appartement dat we zaterdag gezien hadden) om ons dossier af te geven. Ook die tocht lukte niet van de eerste keer, maar opnieuw heeft een vriendelijke dame me de juiste weg kunnen wijzen. De receptioniste van dat immokantoor was vriendelijk, heeft mijn documenten mooi aangenomen en me alle informatie gegeven die ik nodig had.

En dan maar terug naar ‘huis’. Om te lunchen en wat te slapen, want vermoeiend was het wel…

2 gedachtes over “Moet… appartement… vinden…

  1. Nee, dat is het appartement waar ik niet binnen geraakte. Het was echt wel knap: mooi afgewerkt, proper, modern. Maar toch net te klein… Van het andere appartement hebben we geen foto’s genomen.

Reacties welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s